Vijftig jaar geleden, in het Revolutiejaar 1968, schreef de Nederlandse ontwerper A.A. Patijn zijn boek Het moderne interieur. Het is fascinerend om door de teksten en de foto’s te bladeren. We zien een keerpunt in de geschiedenis van smaak en interieur. Het strenge modernisme en het mid-century van de jaren ’50 en ’60 zijn op hun retour en de nieuwe romantiek en het postmodernisme van de jaren ’70 en ’80 kondigen zich aan. Patijn schrijft op bevlogen wijze over deze wisseling van de wacht. Voor hem is ‘ongedwongenheid’ het kernwoord van de nieuwe tijd. In alles neemt de mens, volgens Patijn, een ongedwongen houding aan: in omgangsvormen, in opvattingen, maar vooral ook in het wonen. De door Patijn verwelkomde verandering werd nog eens extra gestimuleerd door de opkomst van de jeugdcultuur: ‘De ongedwongenheid in kleding, houding en opvatting van de jongere generaties komt in de manier van zitten inderdaad hoe langer hoe meer tot uitdrukking’.

De Nederlandse meubelontwerpers probeerden zich aan te sluiten bij deze veranderingen in smaak en trends. Dat lukte de Friese meubelfabriek Fristho in eerste instantie het beste. Ontwerper Arnold Merckx jr. creëerde in 1966 zijn serie Twen, waarmee hij op de meubelbeurs van Parijs in januari 1967 veel succes oogstte. In 1968 kreeg hij op de beurs van München voor zijn vernieuwende meubelen zelfs een Beierse staatsprijs. Met de Twen-serie zette Fristho de toon voor een nieuw tijdperk. Vooral kleur en dessin van de stoelen zijn representatief voor de jaren van de flower-power. Opmerkelijk is het teruggrijpen op de ornamentiek van de Art Nouveau. Op de foto zien we vrolijke stoelen in combinatie met een andere vernieuwend element in het interieur: de ontspanningswand. Door de komst van TV en audio raakten de losse wandmeubelen uit de mode en zien we de opkomst van de van plint tot plafond reikende modulaire wandsystemen. De nieuwe apparaten pasten er in, maar de wandmeubelen gaven ook veel ruimte voor persoonlijke spullen. Voor ons is dit alles vanzelfspreken, maar in die tijd betekenden ongedwongenheid en individualiteit van smaak en inrichting een ware revolutie.